Κάποια ποιήματα…

Σελίδες [1] [2] [3] [4] [5] [6]

old-key

Πλησίον

Σκαρώνω ένα ψέμα
για να αντέξω την κλειδαριά
που έχω βάλει στους ανθρώπους.
Τάχα πληγώθηκα παλιά,
τάχα είχα άσχημα παιδικά χρόνια,
τάχα φταίει ο πλησίον.
Πως να παραδεχτώ
πως ούτε τον εαυτό μου αντέχω πια,
πως ούτε μαζί του δε κάνω ανακωχή.

old-key

Ιερό

Δε θα πουλήσω τους φόβους
και τις ουτοπίες μου.
Σ’ αυτές πλαγιάζω
την ψυχή μου να ξεκουραστεί.
Τα πρωινά τις αφήνω λεύθερες
να χαριεντίζονται στους αγοραίους δρόμους.
Μα τις νύχτες της κρατώ φυλακισμένες
μοναχά για μένα, να φιασιδώνονται
στα άσεμνα όνειρα μου.

old-style-key

Εγώ κι εσύ

Στο στήθος σου προσκυνητής και κλέφτης,
και εσύ αδιάφθορη αγάπη να με καλείς
σε μια ακόμη ουτοπική καλημέρα…
Σε νεαρούς ήλιους ευχές και επιθυμίες
στερεύω τον χτύπο της καρδιάς μου
για να έχεις κάπου να πιστέψεις…

old-style-key

Άτιτλο

Αγαπώ ευλαβικά τα αδειανά μάτια με μια ήπια
ποινή που μπορεί να εκχωρηθεί,
ως πλίθινη ανδρεία.
Αχνίζουν δάκρυα κλεφτά
στο σμίλευμα της ψυχής
και του πνεύματος.

old-style-key

Καληνύχτα

Στη διακοπή του χαδιού,
εκχωρούνται οι ανάσες
μια αερική ψαλμωδία
ερωμένων στα αστέρια
που λάμπουν από πάνω.
Μια λίβρα αστερίσκου
Κινήσεις ανασφαλείς
Πέτσινα σ’ αγαπώ
Επιτόπιος, χροιά
φιλοτιμεί να εκφράσει την
χαρά του έρωτα.

old-key

Άτιτλο

Το αστέρι πιέτα πιασμένη στον ουρανό
της πύλες της πόλης διαβαίνει.

Ανέμελοι άνθρωποι θυρωροί της νύχτας
τυλίγουν τα άδεια τους χέρια γύρω από τον ουρανό
και κρατούν δεμένο το φεγγάρι μέσα στην ξέφραγη ψυχή τους.

Εκεί κρεμούν την ύστερη ελπίδα.

old-key

Αίσθηση

Σταματάω στο ιερό της μέρας και αφήνω την σκέψη μου
να εστιάσει στον ήλιο και στο μπλε του ουρανού.
Η καρδιά μου επιπλέει σε μια θάλασσα γαλήνης και ηρεμίας.
Νιώθω το πέρασμα της ευτυχίας μέσα από μένα
και ξέρω πως τίποτα δεν δύναται να καταχραστεί αυτό το συναίσθημα.

old-key

Ημέρα

Ο ήχος από το γέλιο σου
χίμαιρα να με ψυχώνει,
κάθε που ο φόβος
ριζικό μου γίνεται.
Εσύ γελάς και εγώ ανασαίνω
σαν μέρα που γεννιέται
από αστραπή,
σαν μοίρα που ορίζεις εσύ.

old-key

Ακροβάτης

Ιχνηλατώντας τις καθημερινές σου σκέψεις
προσπαθώ να αισθανθώ χαρά
ξιφομαχώντας τους φόβους μου.
Μακριά από τον εσωκοσμο της ψυχής μου
αναζητώ να σ’ αγαπήσω και να αγαπηθώ.

old-key

Οξύφωνο

Τηλεφωνώ και σαν πρόστιμο
η φωνή σου ηχεί.
Έχεις μείνει καιρό έξω απ’ το σώμα μου
και εγώ στέκω με γυμνά και ισχνά όνειρα,
με ξεπλυμένες φιλοδοξίες
και μια ψυχή που αναζητά φροντίδα.

Contact Form Powered By : XYZScripts.com