Κάποια ποιήματα…

ποιηση

Σελίδες [1] [2] [3] [4] [5] [6]

old-key

Περηφάνια

Η ανία της καθημερινότητας
σπάει με ένα σου βλέμμα.
Ηλιοφάνεια παντού στη ζωή μου
με ένα σου χαμόγελο.
Νιώθοντας ταπεινότητα
μπροστά στο μεγαλείο
του έρωτα και της αγάπης.
Προσκυνώ τα χείλη σου
περήφανος για τον δικό μου θεό.

old-key

Σκοτάδι

Στα απύθμενα πηγάδια της ζωής
ξεδιψώ τις σκέψεις, τις ενοχές μου
και το ψεγάδι των νυχτερινών μου λόγων.
Σκιρτήματα των νεκρών μου ονείρων
με ταλανίζουν και ζητούν δικαίωση
κάθε που το σκοτάδι με τυλίγει.
Με την ανατολή πια χάνονται
αφήνοντάς μου σαν τιμωρία
μια ζωή που δεν ονειρεύτηκα.

old-key

Αντίο

Φυλακισμένη στο λείο δέρμα σου
πλένω την ψυχή μου με τα απόνερα
του μπάνιου σου.
Πλήθη σαρκοβόρων μικροβίων
κατατρώγουν το δέρμα σου
και εμένα μαζί.
Μα αν και νιώθεις τον πόνο μου
δεν συγκινείσαι για να με αφήσεις
να μπω στην καρδιά σου.
Με κρατάς εκεί μονάχα για δερματική χρήση.

old-key

Κρυμμένος Θησαυρός

Αναλύω την μεγαλίστικη συμπεριφορά μου
μπροστά στο θολό από υδρατμούς
καθρέφτη του μπάνιου μου.
Φοράω την στολή δέρματος
περικλείοντας τις αισθήσεις μου
σε μια άχαρη συσκευασία προστασίας
για ευαίσθητα αντικείμενα.
Έπειτα υφάσματα αγκαλιάζουν
την στολή δέρματος μου
και δημιουργούν ένα πιο
κολακευτικό αποτέλεσμα.
Βγαίνω και βαδίζω
μέσα στα μέγαρα του κόσμου
που δεν είναι παρά μοναχά
οικήματα πάνω σε ξυλοπόδαρα
και καρτερικά αναμένω.
Αναμένω,αναμένω,αναμένω
και τα έτη περνούν
αλλά κανείς ακόμη
δεν ήρθε να ανακαλύψει
τον κρυμμένο μου θησαυρό.

old-key

Καθαρά όνειρα

Πόσα παιδικά όνειρα χαθήκαν
από χαρταετούς που κόψαν τα δεσμά τους
και ελευθερώθηκαν.
Πόσα δάκρυα ξοδεύτηκαν καθώς
ξεμάκραινε και μοναχά
η χρωματιστή ουρά του φαινόταν στον ουρανό.
Μια μέρα του χρόνου είναι καθαρή,
αλλά μια μέρα αρκεί
για να δώσω καθαρά όνειρα στα παιδιά
για να δώσω ελπίδα σε μένα….;

old-key

Αναρωτιέμαι

Η αποτύπωση του προσώπου σου χαραγμένη
στις παρυφές της ψυχής μου.
Η θύμηση σου αγέρωχη και στρυφνή
να με κυνηγά στην καθημερινή συσκότιση.
Εξουσιοδοτώ το μυαλό μου να σε ξεχάσει
μα αρνείται κάθε μου εντολή.
Τελικά ως πότε θα σφυρηλατείς την ύπαρξη σου
μέσα από μένα ; ; ;

old-key

Τυφλός

Με ερωτήσεις τροφοδοτώ τον αέρα
χαμηλής δυναμικής και ισχύος
για να μην διαταράξω την κοσμική ανοησία
του συνανθρώπου μου.
Παροδικά αλλά με συνεχόμενη τεθλασμένη πορεία
οδηγώ τους φελλούς στον πλησιέστερο γκρεμό
και τους σπρώχνω.
Ύστερα κλαίω για τις τυφλές μου ελπίδες πως εγώ δεν είμαι φελλός.

old-key

Κρέας

Ευτραφής αλλά αθέατος κινείσαι
στις σκεπές των ουράνιων αστεριών.
Ανθεκτικός, ισχυρός αλλά και
ανέφικτα απραγματοποίητος
περιδιαβαίνεις με τα λιπόσαρκα
αισθήματα σου δείχνοντας πλήρης.
Μα ξέρεις πως γνωρίζω την έσχατη
ένδεια της ψυχής σου,
τα γλοιώδη σ’ αγαπώ που αντάλλαξες
με τα άστρα για έχεις τούτη
την προνομιακή θέα.

old-key

Γυναίκα

Ένας μανδύας ψυχής κάλυπτε το χνώτο σου
που ο βοριάς το σκορπούσε σε απάτητες ηδονές,
σε γυμνά αισθήματα και συνθήματα λευτεριάς.
Φόβος για κάθε άντρα και ντυμένη πάντα στα μαύρα
να μανουβράρεις μπαγιάτικους οργασμούς
στην πυρωμένη θράκα που στέκει πρόστυχα
κι’ αθώα ανάμεσα στα πόδια σου.

old-key

Βαρέλι

Ξεφεύγοντας απ’ το τσιγκέλι του σώματος
μια ψυχή πολύχρωμη πετάει στον δρόμο
μπλέκεται σε πόδια, πατιέται από λόγια
μα συνεχίζει να αλητεύει με οδηγό τον αέρα.
Μα ο άνεμος κοπάζει και η χαρά στερεύει,
ανήμπορη πια στέκει σε μια γωνία
ως που ένα χέρι τη τράβα και την πετά
σε ένα υπολογιστικό βαρέλι.
Εκεί μονάχη στέκει περιμένοντας
μια ανάσα που θα την πάει
σε άλλα ημισφαίρια.

Αφιερωμένο στην V. M.

Contact Form Powered By : XYZScripts.com