Μετανάστης δεν σημαίνει εγκληματίας

1573694w

Στην αρχή της ανθρωπότητας φαίνεται πως όλοι οι άνθρωποι ζούσαν σαν νομάδες. Ζούσαν σε ομάδες και κατέφευγαν σε φυσικά σπήλαια για να προφυλαχθούν από τα καιρικά φαινόμενα και άλλαζαν τόπους όταν δεν υπήρχαν πια τα απαραίτητα για την επιβίωση τους. Ένας διαρκής αγώνας για ζωή. Αυτός ο αγώνας δεν έχει τελειώσει ακόμα. Και στο σήμερα όταν ένας άνθρωπος που γεννήθηκε σε ένα μέρος όπου δεν μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια ή δεν έχει καν τα απαραίτητα για να επιβιώσει ή ακόμη κινδυνεύει λόγω των πεποιθήσεων του ή του πολέμου, αποφασίζει να μετακινηθεί σε ένα άλλο μέρος με την ελπίδα της βελτίωσης των συνθηκών διαβίωσής του.

Η Ελλάδα είναι μια χώρα μεταναστών, κατά κύριο λόγο οικονομικών. Σχεδόν κάθε ελληνική οικογένεια έχει κάποιον μετανάστη σε κάποιο μήκος και πλάτος της γης. Θα έλεγε λοιπόν κανείς πως είναι μια κοσμοπολίτικη χώρα, της οποίας ο πληθυσμός έχει βιώσει τις δυσκολίες ενός μετανάστη και είναι υποστηρικτικός. Και όμως, σε ένα βαθμό, δεν είναι έτσι. Ο πληθυσμός της χώρας διχάζεται και ένα μέρος του κατηγορεί τους μετανάστες ως μια πληγή της κοινωνίας. Αυτό είναι φυσικό αφού δεν υπάρχει κάποιο σχέδιο ενσωμάτωσης των μεταναστών στην κοινωνία. Φυσικά δεν φταίνε οι μετανάστες ούτε οι Έλληνες πολίτες αλλά η κυβερνητική και ευρωπαϊκή πολιτική. Η κοινωνιολογία και η πολιτική οικονομία μας το λένε εδώ και δεκαετίες: αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων = αύξηση της εγκληματικότητας. Δηλαδή η εγκληματικότητα αυξάνεται λόγω της ανέχειας και της φτώχειας. Βέβαια αυτοί που δεν πιστεύουν σε αυτό θα σου πουν πως οι Έλληνες που πήγαν στο εξωτερικό, ούτε έκλεψαν, ούτε έσφαξαν, αλλά ήταν νομοταγείς πολίτες και φιλήσυχοι. Δυστυχώς, πολλοί από τους Έλληνες που πήγαν στον εξωτερικό, εγκλημάτησαν.

Τον Μάρτιο του 1998, με μια σειρά δημοσιευμάτων στην «Ελευθεροτυπία», είχε αποκαλυφθεί ότι την περίοδο του 1929-1930 οι Έλληνες μετανάστες στη Νέα Υόρκη παρουσίαζαν τα μεγαλύτερα ποσοστά εγκληματικότητας μεταξύ όλων των Ευρωπαίων μεταναστών. (πηγή: Wickersham Commission. Πρόκειται για 14 τόμους, οι οποίοι περιλαμβάνουν ισάριθμες εκθέσεις για την εγκληματικότητα στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’20). Επίσης όπως αναφέρεται στο βιβλίο του Μιχάλη Τσάκαλου «Η σύγχρονη ελληνική μετανάστευση, μεταξύ θεωρίας και εμπειρίας», έχει εξακριβωθεί πως ήσαν «λαθραίοι» 50.000 Έλληνες εξ όσων αναζήτησαν την τύχη τους στις ΗΠΑ και την Αυστραλία, την περίοδο 1950 -1974. Οι Έλληνες μετανάστες στις ΗΠΑ, τον Καναδά, τη Γερμανία εκτός από την υπερεκμετάλλευση, αντιμετώπιζαν προκαταλήψεις, ρατσιστική συμπεριφορά και την επιθετικότητα των ντόπιων γιατί «τους έπαιρναν» τις δουλειές και άνοιγαν μαγαζιά. Ότι δηλαδή περνάν και οι μετανάστες στην χώρα μας.

Μάλιστα στο νέο κύμα μετανάστευσης, που εξελίσσεται στις μέρες μας, δεν είναι λίγοι αυτοί που έπεσαν θύματα Ελλήνων επιχειρηματιών (συνήθως εστιατόρια) στην Γερμανία. Όπου τους έβαζαν να δουλέψουν 12-14 ώρες για 800€, ανασφάλιστοι και τους έβαζαν να κοιμηθούν 8 άτομα σε σπίτι 20 τετραγωνικών. Και για γραφεία εργασίας που εκμεταλλεύονται άνεργα άτομα, τους ζητάνε χρήματα για να τους βρουν δουλειά, για να τους κλείσουν σπίτι κτλ, τους μεταφέρουν με λεωφορείο στην Γερμανία ή στην Ελβετία και μετά εξαφανίζονται.

Φυσικά, ο διχασμός της κοινωνίας και η ύπαρξη αποδιοπομπαίου τράγου συμφέρει τους κυβερνώντες. Η αντιμεταναστευτική ρητορική δεν είναι ελληνική πατέντα. Είναι μια διαχρονική και παγκόσμια πρακτική διχασμού. Ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα απελαθεί και ο τελευταίος μετανάστης και φυλάμε τα σύνορα μας εξαιρετικά χωρίς να μπαίνει κανείς καινούργιος μετανάστης στην χώρα, σε λίγα χρόνια η εγκληματικότητα και η κοινωνική συνοχή θα βρίσκεται ακριβώς στο ίδιο σημείο με σήμερα. Μόνο που τότε δεν θα είναι οι κακοί μετανάστες αυτοί που θα κατηγορούμε και θα φοβόμαστε αλλά οι Έλληνες, οι πάμφτωχοι και εξαθλιωμένοι Έλληνες.

Η φτώχεια και η ανέχεια γεννά το έγκλημά.
Εγκληματίες υπάρχουν σε όλες τις χώρες και τα έθνη.
Το πρόβλημα δεν είναι ο εγκληματίας αλλά αυτό που τον κάνει εγκληματία.

Το Κλειδί της Σκέψης – www.tokleidi.com

Βιβλιογραφία: Αρχείο Ελευθεροτυπίας
Η σύγχρονη ελληνική μετανάστευση μεταξύ θεωρίας και εμπειρίας, Μιχάλης Γ. Τσάκαλος, Εκδ: Αιγέας

You may also like...

1 Response

  1. 26 Ιανουαρίου 2014

    […] Το Κλειδί της Σκέψης – http://www.tokleidi.com […]

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Contact Form Powered By : XYZScripts.com